Nursery Piece, Job Koelewijn 2010 Na eerst drijfnat te zijn geregend en bij entrée mijn paraplu en jas afgegeven te hebben, kan ik pas echt kijken naar de vernieuwde oudbouw van het Stedelijk Museum. In één woord: geweldig. De hal met de brede trap…

Nursery Piece, Job Koelewijn 2010

Na eerst drijfnat te zijn geregend en bij entrée mijn paraplu en jas afgegeven te hebben, kan ik pas echt kijken naar de vernieuwde oudbouw van het Stedelijk Museum. In één woord: geweldig. De hal met de brede trap en de oude vloer lijkt gemaakt voor het interieurontwerp van nu. Ook de posters van alle voorgaande tentoonstellingen die de wand in de hal sieren worden naadloos opgenomen in de vernieuwde ‘white cube’.

In het voormalige restaurant met de wandschildering van Karel Appel vangt de persconferentie aan met een introductie van zakelijk directeur Patrick van Mil die zich wellicht iets beter had mogen voorbereiden. De ietwat kneuterige start maakt me nog nieuwsgieriger naar de woorden van directrice Ann Goldstein. En ja, ze schittert. Op charismatische wijze vertelt ze over de nieuwsgierigheid van zowel haarzelf als alle geïnteresseerden in het Stedelijk Museum. Na een kort en krachtig praatje is The Temporary Stedelijk met twee tentoonstellingen geopend.

Directrice Ann Goldstein in de Erezaal van het Stedelijk Museum

De tentoonstelling Monumentalisme – Geschiedenis en nationale identiteit in hedendaagse kunst ­is op de begane grond en neemt de bezoeker mee langs een selectie van voorstellen voor de gemeentelijke kunstaankopen 2010. De nu nog smetteloze zalen zijn gevuld met hedendaagse kunst waarvan het werk van Job Koelewijn mij specifiek opviel. Nursery Piece is een zandtekening vervaardigd uit losse pagina’s uit het boek Ethica van Spinoza. Het blauwe en groene zand dat op de pagina’s ligt, is zo zorgvuldig opgebouwd dat het een boeddhistisch mandalaritueel vormt. Samen met een sterke eucalyptusgeur tillen de mandala’s je naar een hoger plan voordat je het zelf doorhebt. Het is bijna onmogelijk de vloersculptuur ongezien te laten, en doe dat ook niet.

Op de eerste verdieping is de tentoonstelling Taking Places te bewonderen. De tentoonstelling is erop gericht om vooral de aandacht uit te laten gaan naar het gebouw. De kunstenaars brengen met hun werken de ruimtes tot leven en dat op een heel bijzondere manier. Veel werken zijn noemenswaardig maar van slechts één kun je zelf onderdeel worden. Measuring the Universe van Roman Ondák is, nog bijna niet, te zien in een van de ruime zalen. In de zaal ga je tegen een muur aanstaan, waarna een suppoost een streep op de muur zet boven je hoofd. Je naam en datum van bezoek komen ernaast te staan en je bent nu zelf onderdeel van het kunstwerk. Het werk zal uiteindelijk pas voltooid zijn nadat de laatste bezoeker op de allerlaatste dag van de tentoonstelling zijn lengte op de muur laat tekenen. Interessant hè.

Geer en Léon in Measuring the Universe

Ondanks dat het Stedelijk onlangs een paar belangrijke werken heeft verloren, is het museum dat zelf gelukkig nog niet. Wetende dat er hard gewerkt moet worden om weer naam te gaan maken in de kunstwereld, laat het museum met The Temporary Stedelijk zien dat het dat wil, en ook kan, verwezenlijken.

Het Stedelijk Museum is vanaf zaterdag open voor publiek en dit weekend gratis toegankelijk in verband met de Uitmarkt. Ook doet het Stedelijk weer mee aan de museumnacht op 6 november.